De bonttekening bij onze hangoorrassen.
Door Wiel Ladenstein.In de oude
standaard werd de bonttekening van mantel en
koptekening vsummier omschreven. Dit was correct , omdat de
bonttekening bij onze hangoren niet zoals een tekeningras
gezien mag worden en zeker niet als zodanig mag worden
beoordeeld. Deze soepele benadering van kop en
manteltekening heeft er echter in het verleden wel toe
geleidt dat de grenzen t.a.v de tekening ook steeds soepeler
werden genomen tijdens het keuren.Het gevolg was dat de
fokkers hierop inspeelden en de dieren met teveel of te
weinig kleuruiting als tentoonstellingswaardig
aanhielden.Nog erger...er werden zelfs fokparen mee
samengesteld.Steeds vaker werd hierop door de wijze mannen
in witte jas, maar gelukkig ook door enkele goede fokkers,
gewezen.Aan een te somere of een te open bonttekening moets
iets gedaan worden.Hierin heeft de nieuwe Standaard nu klare
wijn geschinken.Het beeld van zowel de mantel als de
koptekening wordt scherper begrensd en duidelijk
weergegeven..Bij de mantel staat dat de ruf en flanken
zoveel mogelijk gekleurd zijn en in de nek dient iets witte
aftekening te zijn als grensafbakening van de kleur op dek
en de kleur op kop.De witte nek was in het verleden wel eens
een geheel witte schouderpartij die soms doorliep tot in de
ribbenpartij en waardoor de manteltekening erg open toont
met het gevolg dat ook op de achterhand het wit omhoog kroop
tot boven de staartpunt.In de nieuwe Standaard staat nu
duidelijk dat het wit in de nek niet verder naar acheter mag
lopen dan tot aan de achterzijde van de schouderbladen. Op
de achterhand is wit toegestaan ter hoogte van de broek en
onder de opgeslagen staart.Een gekleurde vlek op de elleboog
is geen fout, maar een kleuruiting die zich openbaart omdat
de grote witte schouderpatij meer gesloten wordt.Deze
beenvlek zien we liever niet te ver naar beneden op
de zijkant van de voorbenene en in het frontaanzicht
komen.Wordt de helft van de beendikte overschreden dan is
dit een zware fout.De borst zien we ook liever vrij
van kleur, een enkele kleurvlek is een lichte fout.
Meerdere kleurvlekken in de borst sluit men uit van
bekroning.De buik en onderzijde staart zijn overwegend wit
gekelurd, ideaal is geheel wit.Bovenzijde van de staart is
net als de mantel geheel gekleurd.De kop is overwegend
gekleurd en op het voorhoofd een niet te grote witte vlek
waarvan de vorm niet exact is omschreven.De snuit is geheel
gekleurd met iets witte aftekening tussen de snuit en de
wangen die naar de kaaklijn doorloopt.Dit wordt in
fokkerskringen ook wel de tijgertekening genoemd, een
benaming die aan duidelijkehied niets te wensen
overlaat.Bonte dieren hebben kleurloze nagels, alleen op de
achterbenen zijn echter gekleurde nagels toegestaan , maar
liever niet.Bij onze vlinderrassen is dit ook toegestaan en
daaromnu ook bij onze bonttekening.De bonte is gecreëerd
door vlinderrassen en eenkleurigen hangoren met elkaar te
kruisen .Hierbij is zelfs de eis dat bont veel meer kleur
moet tonen dan b.v de Lotharinger met het gevolg dat er ook
veel meer kans is op een gepimenteerde nagel.Dus voor alle
duidelijkheid bij voorkeur kleurloze nagels, maar aan de
achterbenen moeten we geen probleem van maken. Echter een
gekleurde nagel aan de voorbenen is en blijhft een
uitsluitingsfout. Ik hoop met dit artikel de lichte deining
die was ontstaan over de bonte tekeing na uitgave van de
nieuwe Standaard te hebben weggenomen. Er is n.l. niet veel
veranderd, alleen is door de standaardcomissie duidelijk
weergegevn wat en hoeveel de bonttekening mag bevatten.
Samenvattend:
Een manteltekening met iets wit in de nek en een kop welke
gekleurd is met op de aangegeven plaatsen een witte
aftekening vormt het ideaalbeeld. Daarbij is de mantel die
doorloopt in de nek en aansluit aan de kleur van de kronen
slechts een lichte fout, net zoals een wit vlekje op de
snuit.
Alleen een geheel gekleurde kop en een
manteltekening die meer wit vertoont dan hierboven
omschreven sluit men uit van bekroning.Zo ziet u, er is
niets nieuw onder de zon. De grenzen zijn duidelijker
aangegeven en ik doe hierbij verzoek aan de
collega-keurmeesters om de komende twee tot drie jaar
nog wat soepleheid te tonenen bij de grensgevallen, maar
vermeldt dat wel duidelijk op de beoordelingskaart.Als ik de
fokkunde van de hangoorfokkers goed in schat is dit na die
termijn niet meer nodig. In overleg met de Nederlandse
Hangoor Dwergen Club en de Hangoorfokkersclub zijn de
hierbij gepubliceerde foto's gemaakt om de tekst nog te
verduidelijken.Verde verwijs ik nog naar blz.95 van de
nieuwe Standaard, zie : de Franse Hangoren in konijngrijs en
madagascar bont waarbij opgemerkt dient te worden dat de
tekening bij de madagascarbonte niet somberder moet
worden.De chinchilla bonte Duitse Hangoor op blz.242 geeft
een goed beeld van de juiste bonttekening, waarbij opgemerkt
dient te worden dat hetw it aan de oorbasis het leifets nog
weg gefokt moet worden. De foto op pagina 312 in de vorige (
oude) Standaard , een madagascar bonte Nederlandse Hangoor
Dwerg waarbij nu de opmerking komt te staan: zo kan en moet
het niet meer.
◄ Duitse Hangoor, Madagascar bont
( Foto: Willem Hoekstra)
◄ Duitse Hangoor ,Chinchilla bont.
( Foto: Willem Hoekstra)
◄▼Foto :Klaas Stoppels
◄ Afbeelding uit de oude NKB Standaard.Zo
willen we het niet meer hebben.
( Foto: Willem Hoekstra)
